Gedoe en geschipper

We spraken er gisteren uitgebreid over. Dat het soms best een gedoe is. Als kinderen van gescheiden ouders. Maar ook voor de ouders.

En dan kunnen wij nog spreken over een ‘perfecte’ scheiding waar geen spanning heerst en de ouders prima door 1 deur kunnen.

Maar hoe dan ook, het betekent altijd delen. De tijd splitsen in twee helften. En dat is gewoon gedoe.

Voor de ouders betekent dit genoegen nemen met de helft van de tijd die je doorbrengt met je kinderen. Want de andere helft is voor de andere ouder. Als ze klein zijn, maar ook als ze volwassen zijn.

Voor de kinderen betekent het wel eens schipperen. Om iedere ouder de aandacht te geven die zij en hij verdienen.
In hun zo drukke sociale leven met de vele noden en plichten.

Ik ben me daar heel erg van bewust. En ik wil dan ook geen moeder zijn die claimt, beslag legt, verstikt of verplicht.

Ja natuurlijk heb ik stille gedachten. Over missen en delen, grenzend aan stil verlangen. En voornemens om in een volgend leven samen met mijn lief kinderen te krijgen. Dat lijkt me fantastisch.

Maar nu geef ik mijn kinderen de ruimte, en bel en app ik als ik hun stem wil horen en behoefte aan ze heb.

Of plan ik een dag. Zoals gisteren. Met Ruud en mijn drie kinderen een dagje naar Den Bosch. Zoals we vroeger de helft vd tijd met zijn vijven waren.

En GENIET ik van hun gekke streken en grapjes als broer en zussen onderling. Van het samenzijn. En van onze heerlijke en mooie gesprekken. Over vroeger, over relaties, over carrière maken of kiezen voor geluk. Over kinderen en ouderschap. En over nog zoveel meer...

Wat was het een HEERLIJKE dag....❤️